Γενικά, δεν είμαι θαυμάστρια της ελληνικής λογοτεχνίας. Αυτό ακούγεται ίσως λίγο σνομπ, αρκεί όμως να αναλογιστεί κανείς πόσο μικρή έκταση κατέχει η ελληνική λογοτεχνία στο τεράστιο εύρος της ευρωπαϊκής τέχνης…

Έλα πιο κοντα. Ο άνεμος τραγουδάει πάλι απόψε.Μαίνεται καταιγίδα.Το ωστικό κύμα σάρωσε όλο τον κόκκινο πλανήτη. Τα νέα δεν είναι καλά, ωστόσο θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα. Με σπασμωδικές…

Στριφνή κυκλική σκάλα. Σχεδόν χανόταν μέσα στο σκοτάδι. Έπρεπε να κατέβει για να δει άμα υπήρχε κάτι άλλο εκεί μέσα. Ήξερε ότι μπορεί να πλήρωνε ακριβά το καπρίτσιο του. Είχε…

[Η ταμπέλα της οδού Θεοτόκη αχνοφαίνεται κάτω από τον παραγεμισμένο κάδο σκουπιδιών – Μαμά ποιος ήταν ο Θεοτόκης; – Ένας συγγραφέας παιδί μου. – Ποιο έγραψε; – Δεν θυμάμαι παιδί…

Μόνος, στην αίθουσα ανακρίσεων, στεκόταν όρθιος και τους περίμενε, παρότι υπήρχαν παντού άδειες καρέκλες, γύρω απ’το μεγάλο μαύρο τραπέζι. Ήταν οι ίδιοι που τον είχαν πετάξει στο κρατητήριο πιο πριν….

Kάτοπτρα σκοτεινά και ομιχλώδη μεσα σε ζοφερή παραίσθηση. Χιλιόμετρα σιδηροδρομικά, αποκυήματα κτηνώδους και φρενήρους ξεσπάσματος. Το τρύπιο σάπιο φεγγάρι και το μαύρο αίμα. Η αυταπάρνηση και το πιστεύω. Ο θρίαμβος…

Τα παιδιά και σήμερα, όπως κάθε μέρα άλλωστε, θα πήγαιναν να παίξουν στο γρασίδι μπάλα. Πεντέμισι το απόγευμα είναι μια καλή ώρα για να παίξεις στον απέραντο κάμπο. Τόσο αργά…

Το ρητό «τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος», λίγο πολύ, το έχουμε ακούσει. Το ρητό «διάβασα-κάτι-βιβλία-μου-γύρισαν-τα-μυαλά-και-δε-νομίζω-να-επανέλθουν-στο-κανονικό» δεν το ακούς τόσο συχνά. Ή τουλάχιστον όσοι τα διαβάζουν, τα κρύβουν καλά. Ήρθα…

Ένα ομοίωμα νεκροκεφαλής ήταν καρφωμένο πάνω σε ένα κλαδί δέντρου. Από δίπλα ρουνικά σύμβολα και σκαλιστές πέτρες με τον Ουροβόρο. Το σπίτι είχε ένα ξεθωριασμένο γαλάζιο χρώμα και η κατασκευή…

Του είχε καρφωθεί εδώ και ώρα αυτή η ιδέα στο κεφάλι. Δεν μπορούσε να σκεφτεί τίποτε άλλο. Θα μπορούσε πράγματι να είναι αλήθεια; Σηκώθηκε, άρχισε να περπατάει πέρα δώθε σε…